U Negotinu je i ovog 19. januara, na Bogojavljenje, održana kulturno-zabavna Manifestacija „Vesela čaršija“, koju su pod pokroviteljstvom Opštine, osmu godinu zaredom, priredili Turistička organizacija i Dom kulture „Stevan Mokranjac“, uz pomoć raznih udruženja i posebno privatnih preduzetnika iz Knez Mihailove ulice.

Zbog vremenskih prilika, susnežice i kiše, umesto na postavljenoj bini na otvorenom, program je izveden u zatvorenom prostoru Bioskopa “Krajina”, s obzirom da su najmlađi Nogotinci bili i glavni akteri umetničkog programa. Predstavili su se učenici tri gradske osnovne škole.

Vesela čaršija je otvorena nastupom Etno grupe “Klasje”, koju vodi umetnički rukovodilac, učiteljica Dušica Đurđić. Mali pevači su veoma nadahnuto otpevali pesmu “Negotine grade” pesnika i kompozitora Saše T. Grujića, koji se na ovogodišnjoj manifestaciji predstavio i kao dirigent. Zapaženo je bilo i izvođenje pesme “Samo ljubav nama dajte” istog autora, a stihove posvećene Negotinu, “Negotin, moj voljeni grad”, govorio je učenik IV razreda, Filip Stanisavljević.

Učiteljica Marija Dženovljanović, sa učenicima III razreda OŠ „Vera Radosavljević“, Laurom i Leonorom Savić, Larom Nikolić, Borkom Veselinovim i Filipom Radisavljevićem , predstavila se publici recitacijom „Srpkinjica jedna mala“. Umetnički blok najmlađih zaokružile su učenice III razreda OŠ “Branko Radičević” Teodora Pavlić i Marinela Srbljak, koje je učiteljica Kristina Jovanović za ovu priliku pripremila za izvođenje pesme „ Uvek divan dan“.

Odmah po nastupu najmlađih, svoje pevačko umeće promovisao je Vokalni sastav UŠ “Stevan Mokranjac” pod upravom profesora Ružice Rajković. “Vojvođanske pesme” Ljubomira Bošnjakovića izvele su, zajedno sa svojim umetničkim rukovodiocem učenice Anita Dobrić, Jelena Dragomirović, Nena Đurić, Natalija Njegušić i Nevena Sekulić.

U nastavku programa nastupili su profesori: Stefan Nikolić, harmonika i perkusije, Danilo Perković-klavijature, Predrag Tasić i Jovan Delić, truba. Zajedno sa njima predstavili su se učenici sa odseka trube David Surdanović, Nemanja Lukić i Gabrijel Krstić. Po izvođenju klasičnog muzičkog bloka tokom koga su se čuli hitovi poput Libertanga (Astor Piazzole) i Just the two of us (Bill Whiters), ali i Poljske narodne pesme i Kan–Kan, profesori muzičke škole su u kratkom popularnom programu izveli nekoliko numera u latino i džez ritmu i starogradske pesme.

Svakom od učesnika muzičkog programa pripalo je licidersko srce, zaštitni znak „Vesele čaršije“ kojim su organizatori, TOON i Dom kulture „Stevan Mokranjac“, izrazili zahvalnost za učešće i podršku.

I ovogodišnju „Veselu čaršiju“, kao pokrovitelj, potpisala je Opština Negotin. Otvarajući manifestaciju Merlina Selenić, zamenica predsednika Opštine je između ostalog rekla:

„Zahvaljujući turističko-kulturnoj manifestaciji „Vesela čaršija“ oživeli smo sećanja na naše sugrađane koji su u minulim vremenima učinili da naša varoš poprimi izgled prave gospodske varoši. U čast svima koji su svojim činjenjem i i primerom učinili nas ponosnim, sastajemo se već osmi put. Drago mi je što je „Vesela čaršija“ postala već tradicionalna i nadam se da će u narednim godinama privući još veći broj posetilaca. Organizatorima, učesnicima, gostima, s vima iz stare i nove čaršije želim prijatno Bogojavljansko veče u jednoj od najlepših negotinskih ulica“.

Sanja Radosavljević, muzejski pedagog Muzeja Krajine, ovogodišnji hroničar podsetila je na vreme nastanka Negotina koji se prvi put pominje u turskim popisnim defterima 16. veka, kada je opstajao kao selo i nije posedovao trgovačku čaršiju. Ona je nastala dva veka kasnije, kada je Negotin prerastao granice sela i poprimio karakteristike varoši.

„Najznačajnija etapa razvoja negotinske čaršije započinje priključenjem Negotina Miloševoj Srbiji. Na osnovu popisa imanja zanatlija, sačuvanog u arhivi negotinske crkve, u čaršiji je do 1858. godine bilo 20 vrsta zanata raspoređenih u 47 dućana i radionica, da bi 50 godina kasnije u čaršiji radilo ukupno 257 majstora raspoređenih u 27 zanata u preko 60 zanatlijskih radnji i dućana

Međutim, čaršija nije bila samo trgovačko-zanatska. U njoj je bila i zgrada Negotinske štedionice, bioskop braće Petrović, Dom zanatlija u kome je bio smešten Zanatski esnaf i Zanatlijsko pevačko društvo „Krajina“, ali bilo je tu i kafana, mehana, bifea i rakidžinica, koji su činili da čaršija bude puna veselja, pesme, razonode, stecište gurmana i ljubitelja dobrog jela i pića. Svuda se čula pesma Cigana-lautara, orio se smeh i veselje, čula se vika i galama. Nekadašnja stara čaršija, imala je poseban duh, ali pred naletom vremena nestali su dućani i mehane zajedno sa svojim vlasnicima odnoseći čitavu jednu prošlost i tradiciju. Manifestacijom „Vesela čaršija“ organizatori su želeli da ožive uspomenu, sačuvaju priče koje su dale pečat tom vremenu, na život i ambijent koji je vladao u jednom drugačijem Negotinu“, rekla je Sanja Radosavljević.

Veselo i po snegu

Oko tridesetak tezgi na koje su članovi negotinskih udruženja i zanatlije izneli slatka i slana posluženja okupila se brojna publika. Točilo se kuvano vino i rakija, služile su se pihtije i ostali kulinarski specijaliteti. Bilo je ušećerenih jabuka, slatkih mekika, liciderskih srca i svega što se na čaršiji uobičajeno nudi. Za dobro raspoloženje pobrinuli su se trubači Duvačkog orkestra „Hajduk Veljko“ pod upravom Braneta Jovanovića.