„Recenzija stvaralaštva Stevana Stojanovića Mokranjca u kontekstu savremene pisane reči o muzici“, bila je tema naučne tribine, koja je danas u podne u okviru 46. Mokranjčevih dana, održana u Mokranjčevoj kući, uz učešće dr Tijane Popović Mlađenović, muzikologa i docenta na Katedri za muzikologiju Fakulteta muzičke umetnosti Univerziteta umetnosti u Beogradu i muzikologa i dr Sonje Marinković,  moderatora ovog Festivalskog programa.

Recepcija stvaralaštva Stevana Stojanovića Mokranjca odvija se već sto i više godina, između ostalog, i u kontekstu pisane reči o njegovoj muzici od sredine osamdesetih godina XIX veka, pa sve do danas, i prevashodno počiva na mitu o originalnosti kao odsudnom elementu valorizacije, revalorizacije ili „rehabilitacije” autorovih ostvarenja u domenu srpske muzičke kritike, esejistike, istoriografije, kao i muzikologije. Stav koji, eksplicite ili implicite, odriče postojanje originalnosti u vezi sa Mokranjčevim delima, formulišu skoro svi značajniji pisci u svojim napisima koji nastaju do kraja sedme decenije XX veka. Tek tada, u drugoj polovini sedme decenije, dolazi do prekretnice povodom Mokranjčevog „problema i slučaja”, odnosno do okončavanja jednog dugog perioda pozivanja na kompozitorovu neoriginalnost, što se vremenski podudara sa prvim nagoveštajima globalne promene odnosa prema samom konceptu mita o originalnosti, to jest sa dovođenjem u pitanje romantičarskog i modernističkog ideala originalnosti. Tako, rastvaranje mita o Mokranjčevoj neoriginalnosti kulminira devedesetih godina XX veka i početkom XXI veka, kada dolazi do prave „ekplozije” napisa, iz pera autora najrazličitijih generacija i profesionalnih usmerenja i orijentacija, koja se tiču stvaralaštva ovog kompozitora.

Predavač dr Tijana Popović Mlađenović, muzikolog, docent je na Katedri za muzikologiju Fakulteta muzičke umetnosti Univerziteta umetnosti u Beogradu, gde predaje istoriju evropske i nacionalne muzike poslednjih decenija 19. i prvih decenija 20. veka. Takođe, angažovana je i na Interdicsiplinarnim doktorskim studijama – Teorija umetnosti i medija na Univerzitetu umetnosti u Beogradu, zatim na Katedri za muzikologiju i etnomuzikologiju Akademije umetnosti u Novom Sadu, kao i na Muzičkoj Akademiji na Cetinju. Diplomirala je, magistrirala i doktorirala na Odseku za muzikologiju FMU u Beogradu. Diplomski rad „Differentia specifica – iz kompozitorske prakse šezdesetih godina 20. veka u Beogradu”, potom magistarska teza „Muzičko pismo i svest o muzičkom jeziku sa posebnim osvrtom na avangardnu muziku druge polovine 20. veka”, kao i doktorska disertacija „Procesi panstilističkog muzičkog mišljenja” su publikovani. Kao stipendista francuske vlade, specijalizirala je na Univerzitetu Pariz IV – Sorbona, gde se usavršavala u oblasti savremene francuske muzike. Povodom istraživanja u okviru rada na doktorskoj tezi usavršavala se na studijskim boravcima u Bostonu i Oxfordu.

Njena glavna istraživačka polja interesovanja odnose se na muziku perioda fin de siècle, potom, na muzičke fenomene 20. i 21. veka (nacionalna i evropska muzika), kao i na pitanja muzičkog mišljenja. Učestvuje na naučnim skupovima (Srbija, Francuska, Austrija, Portugalija, Slovenija, Litvanija, FBiH, Grčka, Velika Britanija, Poljska itd.) i objavljuje studije u muzikološkim časopisima i u monografskim muzikološkim publikacijama u zemlji i inostranstvu (na srpskom, engleskom, francuskom i nemačkom jeziku). Saradnik je u enciklopedijama The New Grove Dictionary of Music and Musicians, Die Musik in Geschichte und Gegenwart i Srpska enciklopedija. Član je Uredništva muzikološkog časopisa Muzički talas. Uključena je u više naučnih projekata Katedre za muzikologiju FMU. Član je Internacionalnog muzikološkog društva (IMS), Internacionalnog projekta za muzičku signifikaciju (IPMS), Upravnog odbora Muzikološkog društva Srbije (MDS), Upravnog odbora Udruženja kompozitora i muzičkih pisaca Srbije (UKS), kao i Odbora Odeljenja za scenske umetnosti i muziku Matice srpske.