Na dan smrti Stevana Stojanovića Mokranjca, 29. septembra, 112 godina kasnije, Dom kulture „Stevan Mokranjac“ i Muzej Krajine sećanjem i poštovanjem čuvaju uspomenu na svog velikog sugrađanina i jednog od najznačajnijih srpskih kompozitora.

Cveće pred spomenikom Stevana Mokranjca, u kompleksu njegove rodne kuće, položili su Milan Radosavljević, urednik likovnog programa Doma kulture „Stevan Mokranjac“, i Vesna Janjić, muzejski vodič Muzeja Krajine..

Cveće je položeno i pred bistom Stevana Mokranjca u gradskom parku, kao znak trajnog poštovanja prema čoveku čije je delo duboko obeležilo srpsku muzičku kulturu.

Stevan Stojanović Mokranjac rođen je u Negotinu 9. januara 1856. godine. Bio je kompozitor, dirigent, muzički pedagog, melograf i akademik, a svojim stvaralaštvom i delovanjem postavio je temelje razvoju srpske umetničke muzike.

Posebno mesto u njegovom opusu zauzimaju Rukoveti, zasnovane na narodnim melodijama, kao i dela duhovne muzike – Liturgija, Opelo, Akatist, Tebe Boga hvalim, Tri statije i druga dela koja su postala nezaobilazni deo srpskog muzičkog nasleđa.

Mokranjac je bio i jedan od osnivača Srpske muzičke škole u Beogradu, prve stalne muzičke škole u Srbiji, i jedan od pokretača važnih procesa u razvoju muzičkog života Srbije. Godine 1906. izabran je za dopisnog člana Srpske kraljevske akademije.

Preminuo je 29. septembra 1914. godine u Skoplju, u 58. godini života, tokom Prvog svetskog rata. Njegovi posmrtni ostaci preneti su 1923. godine u Beograd.

Više od jednog veka posle njegove smrti, Mokranjčeva muzika i dalje živi – u koncertnim salama, crkvama, školama i horovima, ali i u njegovom rodnom Negotinu, gde se svakog septembra okupljaju umetnici i publika na Mokranjčevim danima, festivalu posvećenom njegovom delu i trajnom mestu koje zauzima u srpskoj muzičkoj kulturi.